Często szukając różnych rozwiązań finansowych, klient styka się z tematem funduszy inwestycyjnych. Trafia wtedy na szereg zagadnień takich jak: stopy zwrotu, benchmarki, statuty, opłaty. Wydaje mu się wówczas, że posiadanie funduszu inwestycyjnego należy do strasznie skomplikowanych rozwiązań i ostatecznie, niestety, rezygnuje z założenia go. Jednak w rzeczywistości wybór funduszu stanowi stosunkowo dobre rozwiązanie.
Pierwszym pomysłodawcą instytucji wspólnego inwestowania był Robert Fleming. W 1873 r. założył Szkocko Amerykański Trust Inwestycyjny, dając w ten sposób możliwość inwestowania na giełdzie większej grupie osób, bez konieczności posiadania przez nie odpowiedniej wiedzy na temat analizy technicznej czy też fundamentalnej. Tak rozpoczęła się historia funduszy inwestycyjnych.
Obecnie istnieje ich naprawdę bardzo dużo. Oferta jest na tyle szeroka, że można nie tylko decydować o tym, czy inwestować za pośrednictwem funduszy na giełdzie, czy w obligacje, ale wpływać na to, w jakie akcje czy obligacje ulokuje się kapitał. Ciekawy jest przykład funduszu Credit Suisse, który inwestuje tylko w spółki wyznające w swoim działaniu wartości chrześcijańskie (interesujące się na przykład przestrzeganiem praw człowieka czy dbałością o technologie), a od pewnego czasu zapowiada także powstanie funduszu, który będzie zakupywał akcje spółek muzułmańskich.
Fundusz inwestycyjny jest w istocie formą wspólnego inwestowania polegającą na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych wpłacanych przez jego uczestników. Co się kupuje za te pieniądze? To zależy od rodzaju funduszu. Fundusze inwestycyjne dzielimy na: otwarte – takie, w których zakupuje się jednostki uczestnictwa, oraz fundusze inwestycyjne zamknięte – gdzie nabywa się certyfikaty inwestycyjne. Różnica polega na tym, że jednostki uczestnictwa zawsze można zakupić i zawsze można sprzedać. Natomiast certyfikaty inwestycyjne można nabyć tylko w sytuacjach, kiedy są na początku emitowane albo w przypadku, gdy inna osoba chce się ich pozbyć. Czyli podsumowując, w funduszach inwestycyjnych otwartych kapitał można ulokować zawsze, natomiast w przypadku funduszy inwestycyjnych zamkniętych tylko i wyłącznie wtedy, gdy dystrybuowane są certyfikaty.
Istotnym krokiem przy doborze funduszu powinno być rozważenie kwestii skłonności klienta do ryzyka. Pod tym względem oferta jest bardzo duża – można wybrać fundusz inwestujący w: akcje, obligacje, rynek pieniężny; a także fundusz mieszany (łączący akcje i obligacje). Analizując skłonność do podjęcia ryzyka, należy przemyśleć także, w którym sektorze będzie się inwestować. I tak, przykładowo, wybierając fundusz inwestycyjny akcji, można zdecydować się na akcje: polskie lub zagraniczne, rynków wschodzących, z rynku chińskiego albo firm z rynku nieruchomości. Istnieje naprawdę wiele możliwości. Dlatego bardzo ważne jest, aby dobrze rozpoznać rynek i wybrać faktycznie najlepsze z możliwych rozwiązań.
Fundusze inwestycyjne są doskonałym sposobem na powiększanie kapitału. W dłuższym okresie inwestycji osiągają bardzo korzystne stopy zwrotu, dlatego też wielu inwestorów decyduje się na takie rozwiązanie. Dla osób nieposiadających szerokiej wiedzy na temat finansów, to właśnie fundusze są najlepszym sposobem zdobycia znacznego kapitału. Jednak nie należy zapominać, że jest to rozwiązanie inwestycyjne, dlatego decydując się na nie, trzeba przestrzegać pewnych reguł.
Po pierwsze: liczy się dywersyfikacja. Czyli umiejscowienie oszczędności w paru funduszach inwestycyjnych tak, aby ryzyko rozkładało się na wiele różnych podmiotów. Nie należy lokować wszystkich pieniędzy w jednym funduszu inwestycyjnym. Wręcz przeciwnie, trzeba ich wybrać kilka. Jeśli nie wiadomo, na jakie się zdecydować, zawsze warto uwzględnić rady fachowców.
Po drugie: w miarę zbliżania się zakończenia inwestycji, powinno się minimalizować jej ryzykowność. Zakładając, że odkłada się kapitał na kilka lat, początkowo można lokować go bardziej agresywnie. Natomiast wraz ze zbliżaniem się końca inwestycji, należy przekierować pieniądze do bezpieczniejszych funduszy.
Po trzecie: aby zmniejszyć ryzyko inwestycyjne, o wiele lepiej jest inwestować systematycznie. Nawet, jeżeli zgromadziło się większy kapitał, korzystniej jest podzielić go na kilka rat i co pewien czas wpłacać. Dzięki temu jednostki uczestnictwa zakupywane są po różnej cenie, co wpłynie pozytywnie na końcowy wynik naszej inwestycji.
Czas na czwartą regułę: kupuj tanio, sprzedawaj drogo. Dzięki systematycznemu inwestowaniu wpływa się na to, kiedy nabywane są jednostki uczestnictwa, przez co można skorzystać z okazji i kupić je tanio w kilku funduszach, a w przyszłości, kiedy będą one droższe, sprzedać z większym zyskiem.
Piąta (ostatnia) zasada to: być konsekwentnym i zawsze kierować się radą fachowców w dziedzinie inwestowania. Rozpoczętą inwestycję należy zawsze doprowadzić do końca. Większość osób dysponuje niewielkim rozeznaniem w zakresie lokowania kapitału i przez to często podejmuje niewłaściwe decyzje finansowe. Dlatego naprawdę warto skorzystać ze wskazówek profesjonalisty.
Fundusze inwestycyjne są doskonałym narzędziem do realizacji określonego celu finansowego. Przy tym zasady ich działania nie są skomplikowane, zatem wielu z nas może z nich uzyskać profit. Obecnie na rynku jest ponad 300 różnego rodzaju funduszy inwestycyjnych charakteryzujących się różnorodnym ryzykiem inwestycyjnym. Tak szeroki zakres tego typu usług pozwala na idealne dopasowanie rozwiązania inwestycyjnego do osobistej sytuacji.
Phinance.